Nazwa ping pong pochodzi od dźwięku, jaki wydaje piłeczka odbijająca się od rakietek i stołu podczas gry. To on zainspirował twórców tej popularnej rozrywki pod koniec XIX wieku do nadania jej właśnie takiego miana. Choć dziś określenie to używane jest wymiennie z terminem „tenis stołowy”, pierwotnie miało charakter bardziej komercyjny i zastrzeżony prawnie.
Spis treści
Historia powstania nazwy „ping pong”
U schyłku XIX wieku w Wielkiej Brytanii, w kręgach wyższej klasy społecznej, popularne stały się rozrywki salonowe. W jednym z takich pomysłów zaczęto odtwarzać grę tenisową w pomieszczeniach, wykorzystując do tego książki jako rakietki i korki od szampana jako piłeczki. Wkrótce producenci zabawek dostrzegli w tym potencjał. W 1891 roku angielska firma J. Jaques & Son Ltd zastrzegła nazwę „Ping-Pong” dla swojego zestawu do gry. Niedługo później prawa do nazwy w Stanach Zjednoczonych nabyła firma Parker Brothers, znana dziś z produkcji gier planszowych.
Dźwięk, który dał nazwę
Określenie „ping pong” nie jest przypadkowe. Oddaje ono brzmienie piłeczki odbijającej się w rytmiczny sposób – „ping” przy uderzeniu rakietki oraz „pong” przy kontakcie z drugą stroną stołu. Ten onomatopeiczny charakter nazwy doskonale oddawał istotę gry i sprawił, że łatwo zapadała w pamięć.
„Sama nazwa Ping-Pong powstała jako marketingowy zabieg, który miał na celu wyróżnienie zestawu do nowej gry wśród innych produktów sportowych” – źródło: opracowania historyczne dotyczące rozwoju tenisa stołowego.
Ping-Pong a tenis stołowy
Chociaż oba określenia często stosuje się zamiennie, istnieją między nimi istotne różnice. „Ping pong” pozostawał przez lata nazwą handlową określającą konkretny zestaw do gry, podczas gdy „tenis stołowy” stał się oficjalnym terminem sportowym. Od 1926 roku, po utworzeniu Międzynarodowej Federacji Tenisa Stołowego (ITTF), to właśnie ta druga nazwa zaczęła dominować w kontekście turniejów i rywalizacji sportowej.
„W oficjalnych zawodach stosuje się określenie ‘table tennis’, ponieważ ‘ping pong’ odnosiło się pierwotnie do zastrzeżonej marki handlowej” – informuje jedna z publikacji Międzynarodowej Federacji Tenisa Stołowego.
Ciekawostki o nazwie i grze
- W języku chińskim gra nazywa się „pīngpāng qiú” (乒乓球), co jest bezpośrednim zapożyczeniem z angielskiego „ping pong”.
- W XX wieku w wielu krajach termin „ping pong” zyskał potoczne brzmienie, używane w kontekście rekreacyjnym, natomiast „tenis stołowy” zarezerwowany był dla sportu wyczynowego.
- Na igrzyskach olimpijskich, gdzie dyscyplina zadebiutowała w 1988 roku, oficjalnie używa się wyłącznie określenia „table tennis”.
Podsumowanie
Nazwa ping pong ma swoje korzenie w dźwięku i sprycie marketingowym końca XIX wieku. Choć dziś stanowi część kultury masowej i budzi pozytywne skojarzenia, warto pamiętać, że zaczęła swoje życie jako nazwa handlowa jednej z pierwszych gier stołowych. Dźwięk odbijającej się piłeczki stał się symbolem sportu, który łączy pokolenia i kultury na całym świecie.
